• XPLORid

We've made it to Innsbruck

Bijgewerkt: jul 9

Our departure on June 15 from the Vrijthof seems centuries ago. But we will never forget this beautiful start of our world trip. We arrived in Innsbruck (Austria) on Sunday July 5 and cycled 1,125 km so far. We look back on 3 beautiful weeks through Germany, Belgium, Luxembourg, France and Austria.


On Wednesday June 17, we were able to go on the Internet and read all the sweet messages about our departure. There were also a lot of new subscriptions to our blog!! Wow! And so many donations. 😀☺️

A place to sleep

So far we have not paid for our overnight stays yet. Every day it is a surprise where we will sleep that night. We ask locals if they know where the football club is. We explain that we are looking for a place to sleep for one night because we are on a world bicycle tour. In this way we meet a lot of people. This is what we really love. Football clubs are our favorite so far.

The places where we have slept in the past 3 weeks:


1. Football club 6x

2. Dairy farm 3x

3. Tent in garden 2x

4. At someone's home 2x

5. Greenhouse out of use

6. Tennis club

7. Fallschirmzentrum

8. Garden shed

9. Chapel

10. Outside under clubhouse’s shelter

Beautiful ideas and sweet gestures

We have the most bizarre encounters that lead to the nicest places to stay for the night. From retired singer to millionaire. From football club’s president to farmer. Our story stirs up a lot and makes people rethink life. For example, a shed at a dairy farm in Montenau will be tidied for future travellers and Christmas market houses will be rented out at a dairy farm in Hinterzarten. We inspire others and give positive energy.

Where we spend the night, we are usually offered something.

  • Breakfast

  • Coffee

  • A box full of cherries

  • Many beers

  • Bottle of Alsace wine

  • Spaghetti with tomato sauce

  • Nacho chips with dip

  • Heiße Liebe

  • 3 bottles of champagne the night before we were married for 2 years

  • 4 cutlets with sauce and potatoes

  • A small buddha

  • A morning serenade on guitar

A beautiful but sometimes difficult route

Vennbahn, Green Route, section of Eurovelo 5 along the Saar canal, Alsace along the Marne-Rhine canal, Véloroute de Vignoble, Schwarzwald, Bodensee, Fernpas. The mountains around us are slowly increasing, as are the cows and sheep with their tinkling bells. The many half-timbered houses with their shutters in all colors make the picture complete.


The route is sometimes really tough. After the 1st week we sent some of our luggage home. We lost 10 kilos. In Innsbruck we will make a second selection. Ben is busy planning the next route and sees mountains of 15%!! So we really have to lower our load.


Until now, the route from the Bodensee to Austria was the most difficult one. It was continuous steep and there was a lot of traffic. The Fernpas was quite heavy as well. In the Schwarzwald we were lucky to be able to cycle on the motorway without traffic: the road was being repaired so we had a very wide cycle path.

The first day in Aachen was busy and annoying with all those drain covers on the bicycle lane. The Vennbahn is very beautiful, comfortable and quite flat. The only downside is the fences at the crossing points: with a widely packed bicycle it is difficult to maneuver around it. And then we encountered that bridge somewhere in France with the only solution being a slot on the side. Or we have to unload and load the bikes. We choose the slot, but it was not easy. One by one we brought the bike up on one side and down on the other. Linda at the front with her buttocks against the bar and Ben pushing the bike and making sure the wheel stays in the slot. Tilting a fully packed bicycle this way is an art.

Changes

At castle “Hochschwanstein” in Schwangau we celebrated our first 1,000 km.

What will we do differently the next 99,000 km:

  • Less luggage;

  • Inflatable pillow in bag with nightwear;

  • Poncho and overshoes ready to take when it starts to rain (under the net). The same goes for a jacket in cold weather (in an Exped waterproof bag under the net).

  • Socket charger in handlebar bag;

  • Trips will also be planned with Komoot.

Minor setbacks

Everything has gone well so far except for a few minor setbacks. Linda's Cinq 5 doesn't work. That's a technical part of our bikes to charge other devices. For now this isn’t really important, but we will be in situations when we won’t have electricity for a long time. Then you still want to be able to charge your Garmin and phone. Power banks empty faster due to the heat and cold. And isn’t it great to generate electricity by cycling? The manufacturer of the Cinq 5 in Gundelfingen “Tout Terrain” does not want to help us directly. On Tuesday July 7 we went to a bicycle shop in Innsbruck “Veloflott” who’s familiar with this system.

In addition to this technical problem, we had a much more important problem on one evening. Our Primus Onmi Light Ti burner did’t work. At 10:10 pm we still had nothing to eat and we were stuck to raw tomatoes and mushrooms. We now have a 2nd more robust burner and the titanium burner has been repaired.

Every night we are at a different place. In the morning it is a whole ritual of getting up, washing, breakfast and packing. You do forget some items sometimes. Linda has now lost a pair of rain shorts and has forgotten her mirror of her toiletry bag and a small bottle of Care Plus organic soap. Ben lost his comb. No essentials though and it saves some weight. 😉


We would like to end this blog with a nice statement that we heard along the way:

“Fahrrad macht Frei”

and a comment on Facebook “Everything you leave at home is beneficial”.


We are ready for the next 99,000 km.



We zijn in Innsbruck aangekomen

Ons vertrek op 15 juni vanaf het Vrijthof lijkt alweer eeuwen geleden. Maar dit mooie begin van onze wereldreis zullen we nooit meer vergeten. Inmiddels zijn we in Innsbruck (Oostenrijk) aangekomen en hebben we 1.125 km afgelegd. We kijken terug op 3 mooie weken door Duitsland, België, Luxemburg, Frankrijk en Oostenrijk.


Op woensdag 17 juni hadden we wifi en zagen we de vele lieve berichtjes over ons vertrek. Ook waren er een hoop nieuwe aanmeldingen op ons blog!! Wauw! En wat een boel donaties. 😀☺️

Slaapplek

Tot nu toe hebben we nog geen één keer betaald voor onze overnachting. Elke dag is het een verrassing waar we die nacht slapen. We vragen aan voorbijgangers of ze weten waar de lokale voetbalclub is en leggen uit dat we een slaapplek zoeken voor één nacht omdat we op wereldreis zijn met de fiets. Hierdoor leren we heel veel mensen kennen en dat vinden we heel leuk. Voetbalverenigingen zijn favoriet.

Hieronder de plekken waar we de afgelopen 3 weken geslapen hebben:


1. Voetbalvereniging 6x

2. Melkveehouderij 3x

3. Tent in tuin 2x

4. Bij iemand thuis 2x

5. Buiten gebruik zijnde plantenkas

6. Tennisvereniging

7. Fallschirmzentrum

8. Tuinhuisje

9. Kapel

10. Buiten onder afdak van verenigingshut

Mooie ideeën en lieve gebaren

We hebben de meest bizarre ontmoetingen die leiden tot de leukste overnachtingsplekken. Van gepensioneerde zangeres tot miljonair. Van voetbalclubvoorzitter tot boer. Ons verhaal maakt heel wat los en zet mensen tot denken. Zo wordt er in Montenau een schuurtje bij een melkveehouderij voor toekomstige landlopers vrij gemaakt en gaan kerstmarkthuisjes bij een melkveehouderij in Hinterzarten in de verhuur. We inspireren anderen en geven positieve energie.

Daar waar we overnachten, krijgen we meestal iets aangeboden.

  • Ontbijt

  • Koffie

  • Een hele doos kersen

  • Vele biertjes

  • Fles wijn uit de Elzas

  • Spaghetti met tomatensaus

  • Nacho chips met dip

  • Heiße Liebe

  • 3 flessen champagne op de avond vóórdat we 2 jaar getrouwd zijn

  • 4 koteletten met saus en aardappelen

  • Een kleine boeddha

  • Een ochtendserenade op gitaar

Een mooie maar soms zware route

Vennbahn, Groene Route, gedeelte Eurovelo 5 langs het Saar kanaal, Elzas langs het Marne-Rijnkanaal, Véloroute de Vignoble, Schwarzwald, Bodensee, Fernpas. De bergen om ons heen nemen langzaam toe, zo ook de koeien en schapen met hun rinkelende belletjes. De vele vakwerkhuisjes met hun luikjes in alle kleuren maken het helemaal af.


De route is soms echt pittig. Na de 1e week hebben we al een deel van onze bagage naar huis gestuurd. We zijn al 10 kilo lichter. In Innsbruck gaan we nog een 2e selectie doen. Ben is bezig met de nieuwe routeplanning en ziet bergen van 15%!! Dus we moeten echt omlaag met de bagage.


Tot nu toe was de route vanaf de Bodensee richting Oostenrijk het zwaarst. Die was continue stijl en er was veel verkeer. De Fernpas was ook zeker geen pretje. In het Schwarzwald hadden we geluk dat we op de autoweg konden fietsen zonder verkeer: de weg werd gerepareerd waardoor we een heel breed fietspad hadden.

De eerste dag in Aken was druk en vervelend met al die afvoerputdeksels op de fietsstrook. De Vennbahn is heel mooi, comfortabel en vrij vlak. Het enige minpuntje zijn de hekjes bij de oversteekpunten: met een breed bepakte fiets is het moeilijk om eromheen te manouvreren. En dan die brug ergens in Frankrijk met als enige oplossing een gleuf aan de zijkant. Of we moeten alles af- en opladen. We kiezen voor de gleuf, maar dat viel niet mee. Één voor één brengen we samen de fiets omhoog aan de ene kant en omlaag aan de andere kant. Linda aan het stuur met haar billen tegen de stang en Ben duwen en ervoor zorgen dat het wiel in de gleuf blijft zitten. Een vol bepakte fiets zo schuin houden is een kunst.

Aanpassingen

Bij kasteel “Hochschwanstein” in Schwangau vieren we onze eerste 1.000 km. Wat gaan we anders doen:

  • Minder bagage;

  • Opblaasbaar hoofdkussen los in tas bij nachtkleding;

  • Poncho en overschoenen dicht bij de hand onder het netje. Hetzelfde geldt voor een jasje bij koud weer. Deze gaat in een Exped waterdichte zak onder het netje;

  • Stopcontactoplader in stuurtas;

  • Uitstapjes ook plannen met Komoot.

Kleine tegenslagen

Echter is alles tot nu toe prima gegaan op een paar kleine tegenslagen na. Linda’s Cinq 5 doet het niet. Dat is een onderdeel op onze fietsen waarmee we andere apparaten kunnen opladen. Voor nu is dit nog niet zo belangrijk, maar er komt een moment dat we langere tijd geen stroom hebben. Dan wil je toch dat je je Garmin en telefoon kunt opladen. Powerbanks gaan door de warmte en koude sneller leeg. En hoe mooi is het als je stroom kunt opwekken door te fietsen? De fabrikant van de Cinq 5 in Gundelfingen “Tout Terrain” wil ons niet rechtstreeks helpen. We gaan deze week naar een fietsenzaak in Innsbruck "Veloflott" die bekend is met dit systeem. Naast deze technische probleempjes hadden we 1 avond een veel belangrijker probleem. Onze brander van Primus Onmi Light Ti had kuren. Om 22:10 uur hadden we nog steeds niets te eten en moesten we het doen met rauwe tomaten en champignons. Inmiddels hebben we een 2e robuustere brander en is de titanium brander gerepareerd.

Elke avond zijn we op een andere plek. ’s Ochtends is het een heel ritueel van opstaan, wassen, ontbijten en inpakken. En dan vergeet je nog wel eens wat.

Linda is inmiddels een korte regenbroek verloren en is haar spiegeltje van haar toilettas en een klein flesje bio soap van Care Plus vergeten. Ben is alleen zijn kam kwijt. Geen echt belangrijke items en het scheelt weer wat in gewicht. 😉


We sluiten graag af met een leuke uitspraak die we onderweg gehoord hebben:

“Fahrrad macht frei”

en een opmerking op Facebook “Alles wat je thuis laat, is meegenomen”.


Op naar de volgende 99.000 km.


0 keer bekeken

©2019-2020 by XPLORid.today | Privacybeleid