• XPLORid

30 days around Ireland week 3

Bijgewerkt: apr 29

The route from Westport went all the way through nature. A single house could be seen far away inland and the next village was far far away. We didn’t have breakfast yet and it was already after lunch time. We were hungry!


Ben saw a sign with the text "salmon for sale". That sign led us to an exclusive country house. Breakfast and lunch were for guests only. What a shame! We told the waitress our story, but even after that we were offered only one cookie with our cup of coffee.

Still being very hungry we had to cycle a few kilometers more. At The Carraig Bar five bicycles were parked outside. Inside we met 5 Australians who were also cycling for several days in Ireland. We started chatting right away. When we ordered our food, the waiter said they ran out of mussels. It turned out the Australians ordered all the mussels. At least 5 huge mussel pans were placed on their table. Since there were so many mussels they asked us if we wanted to eat a few mussels with them. We joined their table. We had a lot of fun and delicious mussels. Check the video on our YouTube channel.


We cycled a bit together, but in the end our pace was a bit higher so we lost track of them. We are invited to meet again in Australia in 3 years. At the end of the day, before we started looking for a place for the night again, we drank a Guinness in Paddy Coynes bar. Many Irish were watching hurling on TV in this pub. No one spoke to us and there was no one we could ask where we could possibly spend the night. After cycling a few more kilometers, we stopped at a farm. John didn't say much except that he thought our story and plans were crazy. We could sleep in one of his hay barns. We could decide for ourselves which shed we preferred.


The next day was another day through a beautiful landscape. In Galway, the switch to a crowded city was quite a change. There was a long street with only B&Bs on both sides. Very expensive and not authentic what so ever. If we would have known this before, we better could have taken the island hop route. We discovered all the pubs close the kitchen after 9 pm. The only option was to eat in a hotel. We got the tip to eat at the Parkhouse Hotel. That was the same hotel where we asked about the hotel room rates an hour before. The rooms were way too expensive. The price for diner wasn’t cheap either, but it was the tastiest food in days.

A day later in Lisdoonvarna we took a B&B again. We still needed a place to do our dirty laundry. Unfortunately the dryer of B&B Bellview wasn’t working properly. The laundry would open the next day at 10 a.m. Too late for early birds like us. The hostess of Bellview was so kind to donate a small part of the room price to our foundation.

The next day started wet and was even getting wetter. In a pub in Kilmihil we asked for a place to spend the night. Actually we wanted to stop before, after 30 km, but there was not a single house or B&B on our route. We really wanted a hot shower and we needed to wash our clothes. In Kilmihil the regulars of the local pub helped us very well. After a few phone calls we could go to Ann. Ann and her husband had a large and well-kept house. The house was mainly built of wood and Ann kept everything as tidy as could be. We arrived as two wild, wet and perhaps smelly cyclists with a load of laundry. Ann was so nice to help us with everything we needed. First a hot shower. Then Ann did the laundry for us and she got fish & chips. It was perhaps very unusual for a booking.com accommodation, but everything was arranged for us.

Everyone we met on the way advised us to go to Dingle as well. The Conor Pass was heavy. Certainly because of the very strong stormy headwind and the rain. Even Ben said he thought at some moments he would get blown off his bike. However, the view from the top made us forget about all the hardships. After a nice long descent we arrived in the fishing village Dingle. We ate delicious fish at The Fish box. After 3 main meals we were completely satisfied.

The route along the coast in Dingle was magnificent. The beautiful blue sea, with the rocks and all the green grass on it. The fog gave it something mythical and mysterious. John, a flutist on the side of the road, tributed a song to one of the islands. After a nice chat with him, we gave him some coins for his play, on which he gave us € 1 back for our foundation.


The route along the coast from Dingle to Anascaul went down a very steep gravel path. The mud made it even harder. With our hands constantly on the brakes, we managed to survive. We could sleep that night in a stable next to an empty cowshed.

The Ballaghbeama Pass looked like a scene from the Lord of the Rings. Huge rocks on both sides with a narrow road in between. After this tiring day we could pitch our tent at Ad and Clazien in Kenmare. Two people from Brabant who are living in Ireland for many years. To read about our last week in Ireland, click here.



30 dagen rondje Ierland week 3


De route vanaf Westport ging dwars door de natuur. Slechts een enkel huisje bevond zich ver in het landschap en het volgende dorpje was nog lang niet in zicht. We hadden nog geen ontbijt gehad en het was al na lunchtijd. We hadden honger!


Ben zag een bordje met de tekst “zalm te koop”. Dat bordje bracht ons naar een exclusief landhuis. Het ontbijt en de lunch was for guests only. Dat was een domper. We vertelden ons verhaal, maar zelfs daarna kregen we bij onze kop koffie maar één koekje aangeboden.

Met nog steeds een enorme honger moesten we nog een paar kilometer verder fietsen. Bij The Carraig Bar stonden een vijftal fietsen voor de deur. Binnen zaten 5 Australiërs die ook in Ierland meerdere dagen op pad waren. We raakten direct aan de praat. Toen we onze bestelling wilden opgeven, werd er door de bediening gezegd dat de mosselen op waren. Het bleek dat de Australiërs alle mosselen hadden besteld. Er kwamen zeker 5 grote mosselpannen bij hen op tafel. Het waren zoveel mosselen dat ze ons vroegen of we met hun een paar mosselen wilden mee-eten. Zo zaten we aan tafel met een heel leuk gezelschap en heerlijke mosselen. De video kan je zien op ons YouTube kanaal.


We hebben een stukje samen gefietst, maar uiteindelijk lag ons tempo wat hoger en zijn we ze kwijt geraakt. We hebben over 3 jaar in Australië afgesproken. Op het einde van de dag hebben we voordat we weer op zoek gingen naar een plekje voor de nacht nog een Guinness gedronken in Paddy Coynes bar. Daar zaten veel Ieren hurling op tv te kijken. Niemand die ons aansprak of aan wie we konden vragen waar we eventueel konden overnachten. Na nog een aantal kilometers gefietst te hebben, zijn we bij een boerderij gestopt. John had niet veel te missen behalve dat hij ons verhaal waanzinnig vond. We mochten in één van zijn hooischuren slapen. We konden zelf beslissen welke schuur onze voorkeur had.


De volgende dag was weer een dag door een prachtig landschap. In Galway was de omslag naar een drukke stad weer eens wat anders. Er was een lange straat met aan weerskanten alleen maar B&B’s. Aan de prijzige kant en niks bijzonders. Achteraf gezien hadden we wellicht toch beter de eilandhop-route kunnen nemen. We waren pas zo laat in een pub dat we erachter kwamen dat de keuken na 21 uur gesloten is. De enige optie was om te eten in een hotel. We kregen de tip om in het Parkhouse Hotel te eten. Dat was het hotel waar we een uur eerder geïnformeerd hadden naar de hotelkamerprijzen. Met meer dan € 200 waren we van onze fiets gevallen. De prijs van het avondeten was ook aan de hoge kant, maar het was wel het lekkerste eten in dagen.

Een dag later in Lisdoonvarna namen we weer een B&B. We hadden nog steeds een plek nodig om onze vuile was te doen. Helaas was de droger van B&B Bellview defect. De wasserette ging de volgende dag pas om 10 uur open. De gastvrouw van Bellview was wel zo aardig om een deel van de kamerprijs aan onze stichting te doneren.

De volgende dag begon nat en werd ook steeds natter. In een pub in Kilmihil zijn we gaan vragen naar een plek om te overnachten. We hadden al na 30 km willen stoppen, maar er was in geen heinde en verre een huis of B&B te vinden. We hadden een warme douche nodig en we moesten nodig onze kleding wassen. In Kilmihil werden we door de stamgasten van de plaatselijke pub goed geholpen. Na een paar telefoontjes konden we terecht bij Ann. Ann en haar man hadden een groot en goed verzorgd huis. Het huis was voornamelijk gebouwd van hout en Ann hield alles spik en span. Daar kwamen wij aan als twee verwilderde, natte en wellicht stinkende fietsers met een lading was. Ann was zo aardig om ons te helpen met alles wat we nodig hadden. Allereerst een warme douche. Vervolgens deed Ann voor ons de was en heeft ze fish&chips gehaald. Het was misschien erg ongebruikelijk voor een booking.com accommodatie, maar alles werd voor ons geregeld.

Iedereen onderweg had ons geadviseerd om ook naar Dingle te gaan. De Conor Pass was zwaar. Zeker vanwege de zeer harde stormachtige tegenwind en de regen. Zelfs Ben zei dat hij op sommige momenten dacht dat hij van zijn fiets zou afwaaien. Het uitzicht op de top was echter alle ontberingen meer dan waard. Na een super lekkere lange afdaling kwamen we aan in het vissersdorpje Dingle. Daar hebben we heerlijk vis gegeten bij The Fish box. Na 3 hoofdmaaltijden waren we weer helemaal opgeknapt.

De route langs de kust in Dingle was magnifiek. De mooie blauwe zee, met de rotsen en al het groen daarop. De mist gaf het iets mythisch en mysterieus. John, een fluitist langs de weg, bezong één van de eilandjes. Na een leuk gesprek met hem gaven we hem voor zijn spel wat muntgeld waarop hij ons € 1 teruggaf voor onze stichting.


De route langs de kust van Dingle naar Anascaul ging over een wel heel steil kiezelpad omlaag. De modder werkte ook niet mee. Met onze handen continue op de rem hebben we het zonder kleerscheuren gered. We hebben die nacht in een stal naast een lege koeienstal mogen slapen.

De Ballaghbeama Pass leek wel een scene uit de Lord of the Rings. Aan weerskanten enorme rotsen met daartussen een smal weggetje. Na deze vermoeiende dag konden we onze tent opzetten bij Ad en Clazien in Kenmare. Twee Brabanders die al vele jaren in Ierland wonen. Ons avontuur in de laatste week in Ierland lees je hier.


182 keer bekeken

©2019-2020 by XPLORid.today | Privacybeleid